Met een zekere regelmaat organiseert The Garden of Nâm retraites waarin holistische manieren worden gedeeld om de ervaring van het leven te optimaliseren. Deze manieren zijn geworteld in oude culturen waarin tradities als Sjamanisme, Yoga en QiGong zijn opgenomen. Deze manieren hebben zichzelf bewezen als zeer heilzaam voor de menselijke gezondheid door de verschillende dimensies van ervaring te harmoniseren.
Gedurende de afgelopen 6 maanden lieten 3 volgeboekte QiGong bijeenkomsten zien dat de rijkdom van deze tradities gemakkelijk tot uitdrukking kan komen in zeer verschillende retraite ervaringen. Loslaten' vormde het thematisch kader tijdens de eerste retraite. Tijdens de tweede werd het medische Zheng Ti aspect van GiGong uitgelegd en verkend, terwijl de derde retraite de nadruk legde op de meer praktische kant van het beoefenen van QiGong in het dagelijks leven.
Voor dit maandelijkse dagboek schreven retraitebegeleiders Marion van den Waardenburg en Wabke Bouwman elk een impressie van hun tijd in de Tuin van Nâm, waarin ze een groep in ontzag en verwondering door zoveel helende gebeurtenissen droegen terwijl ze Qi onderzochten.
Marion's indruk
Drie maanden wonen, zijn en werken in De Tuin van Nâm.
Hoe langer ik hier ben, hoe minder ik kan verwoorden wat er in me gebeurt.
De Silent Retreat was al een dag bezig toen ik aankwam. Dat was vertrouwd voor me, maar het bleek meteen een uitdaging. Naast mijn innerlijke gerommel, thuisgekomen bij mezelf, vond ik in de stilte een nog diepere stilte; in Abbah! Liefde!
Als ik terugkijk op deze drie maanden, was er geen enkel moment waarop ik dacht: wat doe ik hier, of ik wou dat ik thuis was. Ik ben hier en ik voel me thuis bij de familie van de Tuin van Nâm en haar gasten.
De gesprekken die ik met Yoginâm heb gehad hebben me doen beseffen dat het programma's zijn die het leven in de weg staan. “Nee”, benadrukt hij nogmaals: “dit is geen sekte”. Iets wat ik ook niet als zodanig ervaar, maar wat sommige mensen er blijkbaar makkelijk op projecteren. Yoginâm heeft zijn taak aanvaard als een roeping, waardoor De Tuin van Nâm als vanzelf is ontstaan, en nog steeds in ontwikkeling is.
Ik heb ook deelgenomen aan de pilot ‘Zinvol Leven’ samen met 6 geweldige jongeren. Ik voelde me als een vis in het water, genoot en leerde van wat deze jongeren me lieten zien, maar ook van mijn eigen inzichten. De begeleiding voelde krachtig in zijn eenvoud, liefde en ruimtelijkheid.
Onderweg leerde ik de leden van de familie van de Tuin van Nâm beter kennen, waarbij ik ieder van hen op zijn eigen manier waardeerde en respecteerde. Bewust nam ik de tijd om de mooie mens in ieder mens te ontmoeten.
Een paar maanden leven binnen deze familie voelde verrijkend. De balans tussen dienstbaar zijn aan de gemeenschap en aan mezelf werd één geheel. Het pad in mezelf vrijmaken als er iets blokkeert is bekend voor me; leven in een gemeenschap waar iedereen hetzelfde doet is nieuw.
Volwassenheid, liefde en dienstbaarheid, maar ook ondeugendheid, plagen en af en toe terugduwen, vinden allemaal hun plaats en maken het leven in de Tuin weer gewoon menselijk. Er wordt gelachen, er is humor. Mijn soms wat al te serieuze kant zou ik graag inruilen voor wat meer luchtigheid.
De retraite die ik gaf, een 7-daagse Innerlijke Reis voor Lichaam, Hart en Ziel met Zhengti (Medische Qigong), was vooral succesvol omdat het hier plaatsvond, in deze gemeenschap, met Stiltes, Asha-meditaties, Massages, individuele Harpmood sessies en Healingen door Yoginâm. Het ontroerde me diep dat uiteindelijk alle deelnemers welkom waren op de Gathering. Ze voelden zich omarmd door het geheel, verbonden met wat IS.
Op de zesde dag, de dag waarop het element Vuur en het Hart op alle niveaus aan bod kwamen, gaf Tim zijn eerste try-out concert voor ons: “LIEFDE VOOR JOU”. Het had niet mooier kunnen zijn. In Asha.
Ik sluit af met twee dingen die ik me niet had kunnen voorstellen.
Mijn grootste droom is al jaren om in een gemeenschap te wonen, te zijn en te werken. Een gemeenschap waar liefde en saamhorigheid is, waar ieder zijn kwaliteiten aanbiedt. Mensen voor wie genoeg hebben genoeg is en die bereid zijn om te delen. Waar mensen groeien in hun menselijkheid. Met al mijn goede bedoelingen en inspanningen was ik er niet in geslaagd om dit tot stand te brengen.
Totdat iemand hier tegen me zei: ‘Marion, je bent er al. Het was alsof ik werd opgetild, 180 graden gedraaid en weer neergezet. Langzaam begint het tot me door te dringen: de gemeenschap waar ik van droom bestaat al.
Ik sluit af met een reflectie van: Abbah Onthulling - 99 Reflecties door Yoginâm. Ik sloeg het boek willekeurig open en belandde op overdenking 44. Deze tekst maakte zo'n indruk op me dat ik hem las en herlas. Het voelde alsof het voor mij geschreven was.
44
Waar is de stille duurzaamheid van mijn leven
Waar ligt het verborgen potentieel voor de ontplooiing ervan?
Ik ontsproot in het menselijk leven van ‘Ik/Wereld’
Om deze vragen op een andere manier te beantwoorden dan door te redeneren
Ik moet ‘Al-Dat-Is’ veranderen in ‘Al-is-Abbah’.’
Bij observatie blokkeert de waarnemer de weg
Het voertuig voor mijn Reis van de Terugkeer
Is het voertuig van ik-annihilerende dankbaarheidYoginâm, Abbah onthulling
Wonder blijft, en ik neem het mee naar huis.
Fundament, thuiskomen, innerlijke vrede, overgave.
Met dankbaarheid voor alle mensen: voor de liefde, service, stiltes en communicatie. En voor het heerlijke eten elke dag.
Marion, 17 maart 2026
Wabke's indruk
Je kunt jezelf niet dankbaar zijn
Omdat je de oorzaak bent van wat je bent
Maar je kunt getroffen worden door ontzag en verwondering
Dat je bent wat je bent:
Die essentie is onbegrijpelijk
Doordrenk je leven met ontzag en verwondering
En verzadig de dimensies van Ervaring
Met zijn heilzame resonantie.Yoginâm
Een week in verwondering
Lesgeven in de Tuin van Nâm heeft altijd iets wonderlijks. In Qigong-termen zouden we zeggen dat het ‘Qi-veld van de Tuin’ van zichzelf al zo sterk is dat je maar heel weinig hoeft te doen voor een helende ervaring.
“Deze plek voelt meteen als thuiskomen”
We waren nog maar een paar uur in de Garden toen een van de deelnemers me vertelde dat het voelde alsof ze thuiskwam zodra ze door de poort liep. Je zou kunnen denken aan het uiterlijk van de plek, dat prachtig is, maar dat gevoel gaat over iets anders. Het is een herkenning van iets essentieels, iets dat je niet kunt beschrijven, maar als je het ervaart, weet je dat het zo is.
“Het is veel mooier en beter onderhouden dan ik had verwacht!”
Misschien kwam het doordat ik in de informatiebrief had beschreven dat de Garden volledig door ‘vrijwilligers’ wordt beheerd, waardoor sommigen een hippie-achtige sfeer verwachtten. Dat is echt niet het geval in de Garden. Het is elegant, goed onderhouden, met lekker eten, en de tuin zelf is natuurlijk gewoonweg prachtig.
“Deze plek heeft me echt geraakt”
Gedurende de week vroegen mensen me hoe ik in contact was gekomen met Nâm Living. Die herinneringen had ik al een hele tijd niet meer gedeeld. Het verhaal opnieuw vertellen bracht het besef dat het in 2002 was. Ik was op een website terecht gekomen en las daar een tekst over hoe menselijke ervaring werkt, en kon alleen maar denken: ‘dit is echt!’ Dit gaat verder dan concepten en ideeën (waarvan ik er in de loop van mijn leven nogal wat had verzameld 😉 ). Achteraf leerde ik dat dit een tekst was geschreven door Yoginâm. Die kwaliteit vind je in de Tuin van Nâm, natuurlijk voor wie ervoor openstaat, en van wat ik zie nu het steeds drukker wordt, zijn dat steeds meer mensen!
“Dit blijft een tijdje werken”
Een groot deel van de groep koos ervoor om een healing van Yoginâm te ontvangen. Een healing met Yoginâm is in zekere zin iets dat op een fundamenteel niveau weer in balans wordt gebracht‘, zoals Hubertus uitlegde. Ik heb de mensen niet gevraagd hoe ze het ervaren hadden, want woorden geven aan zo'n ervaring maakt het altijd kleiner dan het is. Net als proberen om verliefdheid in woorden te vangen, wat onmogelijk is! Maar ik zag gezichten ontspannen, lichtjes in ogen, emoties oplossen, en ik denk dat de zin ’dit blijft een tijdje werken‘ niet alleen van toepassing is op de healings, maar op deze week als geheel.
En ik?
Na een dag reizen van de Tuin terug naar huis, zit ik in de trein, een beetje moe, maar bovenal ontspannen, licht en helder. Een bezoek aan Yoginâm en de Tuin van Nâm helpt me elke keer weer herinneren dat het leven prachtig is. Dat als je ervoor openstaat en ‘verbonden bent in het Qi-veld’, er voortdurend dingen gebeuren waar je alleen maar dankbaar, vol ontzag en verwondering op kunt reageren.
