{"id":9455,"date":"2025-08-09T18:14:48","date_gmt":"2025-08-09T16:14:48","guid":{"rendered":"https:\/\/nijar.org\/?p=9455"},"modified":"2025-08-10T08:22:16","modified_gmt":"2025-08-10T06:22:16","slug":"um-mes-no-jardim-de-nam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nijar.org\/pt\/um-mes-no-jardim-de-nam","title":{"rendered":"Um m\u00eas no jardim de N\u00e2m"},"content":{"rendered":"

Um m\u00eas num centro de medita\u00e7\u00e3o no sul de Espanha. Quando disse \u00e0s pessoas que me rodeavam que este seria o meu plano para julho, alguns acharam que eu estava louca, outros que era um desafio divertido, mas a maioria admirou-me e pensou: \"Quem me dera ter ousado.\" Depois de ter cumprido os \u00faltimos prazos importantes dos meus estudos, na semana anterior \u00e0 minha partida e de me ter mudado apenas dois dias antes do embarque, foi um al\u00edvio sair do avi\u00e3o e, depois de uma boleia do Hubertus, chegar ao Jardim de N\u00e2m. A paz. Finalmente!<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Na minha primeira semana, tive de concordar com as pessoas que pensavam que eu tinha enlouquecido e que achavam que ficar aqui era um desafio maravilhoso. O contraste entre as semanas incrivelmente ocupadas que tinha tido e a paz definitiva que encontrei aqui n\u00e3o podia ser maior. Ficar sentado e n\u00e3o fazer nada deixou-me mais inquieto do que relaxado, apesar de ter ansiado por esta paz, tranquilidade e \"nada para fazer\" durante semanas. As medita\u00e7\u00f5es tr\u00eas vezes por dia e as muitas voltas que dei ao belo jardim, que tanto trabalho exigiu, ajudaram-me, felizmente, a aterrar verdadeiramente e a permitir-me n\u00e3o estar sempre ocupada. As refei\u00e7\u00f5es deliciosas e saud\u00e1veis preparadas por Andjanie, e por vezes pelos outros residentes, e a retirada gradual do meu v\u00edcio em a\u00e7\u00facar tamb\u00e9m me fizeram sentir cada vez mais em casa. Apesar de ser a minha segunda vez aqui, e de me ter habituado rapidamente \u00e0 forma como as coisas funcionam de novo, a rotina di\u00e1ria ainda exigiu alguma habitua\u00e7\u00e3o em compara\u00e7\u00e3o com a minha visita anterior, no final de novembro. A maior parte do trabalho, principalmente no jardim, era agora feito de manh\u00e3 e \u00e0 noite, quando o calor ainda era suport\u00e1vel. \u00c0 tarde, n\u00e3o havia quase ningu\u00e9m, pois todos se tinham retirado para a sesta. De vez em quando, levavam-me a uma divertida viagem \u00e0 praia, ao parque natural de Gabo de Gata, em Almer\u00eda, e a Huebro, a fonte da maravilhosa \u00e1gua de nascente com que enchia a minha garrafa de \u00e1gua todos os dias. Para al\u00e9m de apreciar as belas paisagens e a praia, tamb\u00e9m gostei muito de ver mais da \u00e1rea circundante e de compreender melhor a localiza\u00e7\u00e3o do Jardim. <\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Estas viagens tamb\u00e9m proporcionaram a oportunidade de falar extensivamente com v\u00e1rios residentes. Tive longas conversas com muitos deles sobre como vieram parar aqui, sobre a filosofia de Yogin\u00e2m e sobre os seus percursos de vida. Isto foi verdadeiramente inspirador e expansivo para mim. Aprendi muito e achei verdadeiramente agrad\u00e1vel e especial conhecer t\u00e3o bem os residentes. Todos s\u00e3o completamente diferentes, mas todos s\u00e3o iguais num aspeto: a sua liga\u00e7\u00e3o e inspira\u00e7\u00e3o com Yogin\u00e2m e a sua forma de viver. Olhando para tr\u00e1s, para o m\u00eas que passei aqui, aprendi imenso. Desde as diferentes esp\u00e9cies de plantas, aprendendo a comer e a secar figos, e a cozinhar sem a\u00e7\u00facar refinado (posso agora adicionar o p\u00e3o de banana e o cheesecake congelado com figos ao meu repert\u00f3rio de cozinhados :-)), mas ainda mais importante, uma forma de viver que sempre procurei mas que nunca consegui encontrar na minha atarefada vida de estudante. Aprender a estar quieta, a estar atenta ao momento, a apreciar o sil\u00eancio sem procurar imediatamente distra\u00e7\u00e3o e a viver em liga\u00e7\u00e3o com tudo o que me rodeia. Gostaria de partilhar mais um exemplo concreto de como esta estadia no Jardim de N\u00e2m me tem vindo a moldar.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Vim para este s\u00edtio com muitas perguntas, na esperan\u00e7a de responder \u00e0 maioria delas. No entanto, passado um m\u00eas, nem uma \u00fanica foi respondida. Enquanto normalmente estaria extremamente frustrado e stressado com isto, agora sinto uma paz sem precedentes e j\u00e1 nem sequer sinto a necessidade de responder a todas as perguntas. Uma quest\u00e3o que pairava na minha mente era o que vou fazer com a minha vida no pr\u00f3ximo ano. Vim para aqui depois de ter abandonado tudo na minha vida. J\u00e1 n\u00e3o estava a estudar ou tinha um emprego e uma casa. Pensei: tenho um m\u00eas para perceber como vou passar o pr\u00f3ximo ano e que passos preciso de dar, mas depois desse m\u00eas, ainda tinha muito pouca clareza. Depois de assistir a muitas medita\u00e7\u00f5es, de dar voltas no jardim e n\u00e3o s\u00f3, de procurar o sil\u00eancio da natureza, de meditar eu pr\u00f3prio e de falar com v\u00e1rios residentes, finalmente tornou-se claro para mim. Aparentemente, ainda n\u00e3o preciso de saber, porque sen\u00e3o j\u00e1 o teria feito. Vem quando vem, em Asha. \u00c9 estranho como isso pode, de repente, trazer uma paz, uma aceita\u00e7\u00e3o e uma confian\u00e7a t\u00e3o grandes. \"O que \u00e9, \u00e9 o que \u00e9, como o que \u00e9.\" Essa aceita\u00e7\u00e3o talvez ofere\u00e7a ainda mais paz do que pensar que j\u00e1 tenho as respostas e a certeza para tudo. Ent\u00e3o, este lugar n\u00e3o me deu o que eu desejava, mas algo que vai muito al\u00e9m do meu desejo. Algo de que eu precisava muito mais e que, em retrospetiva, me deixa muito mais feliz.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

De volta ao carro, a caminho do aeroporto para regressar a casa, brinquei com Hubertus dizendo que parecia que tinha passado um m\u00eas no meio do nada. Ele respondeu: \"Mas estiveste, n\u00e3o estiveste?\" Quando estava no avi\u00e3o a sobrevoar N\u00edjar e a olhar para o Jardim, percebi que ele tinha raz\u00e3o. Um lugar rodeado de montanhas e de um vazio que se estendia sem parar. N\u00e3o consigo pensar num lugar melhor para encontrar paz e reconectarmo-nos connosco pr\u00f3prios. Por outras palavras, recomendo vivamente que venha aqui. \u00c9 um presente para si pr\u00f3prio!<\/p>\n\n\n\n

Gostaria de agradecer aos residentes por todo o amor, calor e hospitalidade que senti todos os dias. E por tornarem poss\u00edvel um lugar como este, um lugar ao qual eu gostaria de voltar.<\/p>\n\n\n\n

Lisanne<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Vers\u00e3o original neerlandesa<\/p>\n\n\n\n

Uma manh\u00e3 no Jardim de N\u00e2m<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Um dia num centro de medita\u00e7\u00e3o em Zuid-Spanje. Toen ik aan de mensen om me heen vertelde dat dat mijn invulling zou zijn van de maand juli, verklaarden sommigen me voor gek, anderen vonden het een leuke uitdaging, maar de meesten hadden toch wel bewondering en dachten: \"had ik dat maar gedurfd\". Na in de week voor mijn vertrek de laatste grote deadlines van mijn studie afgerond te hebben en nog even twee dagen voordat ik het vliegtuig instapte te verhuizen, was het een verademing om het vliegtuig uit te stappen en na een lift van Hubertus aan te komen in the Garden of N\u00e2m. Rust. Eindelijk!<\/p>\n\n\n\n

In mijn eerste week moest ik de mensen die dachten dat ik gek was geworden en die het een mooie uitdaging vonden om hier te verblijven, gelijk geven. Het contrast tussen mijn ultieme drukke weken die ik achter de rug had, en de ultieme rust die hier was, kon bijna niet groter. Stilzitten en niks doen gaf me daardoor meer onrust dan ontspanning, ondanks dat ik al wekenlang verlangde naar deze rust en het 'niets moeten'. De meditaties drie keer per dag en de vele rondjes die ik liep in de prachtige tuin waar zoveel werk in zit, hielpen me gelukkig steeds meer om te landen en mezelf toe te staan niet altijd bezig te hoeven zijn. Ook de heerlijke en gezonde maaltijden die Andjanie, en soms de andere bewoners, bereidden, en het langzaam afkicken van mijn suikerverslaving, maakten dat ik me steeds meer op mijn plek ging voelen. Ondanks dat het mijn tweede keer hier was en ik daardoor al snel weer gewend was aan hoe alles eraan toe gaat, was het dagritme toch nog wel even wennen vergeleken met mijn vorige bezoek eind november. Het meeste werk, voornamelijk in de tuin, werd 's ochtends en 's avonds gedaan omdat het dan nog goed uit te houden is met de warmte. 's Middags was er bijna niemand te bekennen, omdat iedereen zich had teruggetrokken voor de si\u00ebsta.<\/p>\n\n\n\n

Af en toe werd ik meegenomen op een leuk uitstapje naar het strand, het natuurpark Gabo de Gata, Almer\u00eda en naar Huebro, de plek waar het heerlijke bronwater vandaan kwam waar ik elke dag mijn drinkfles mee vulde. Naast dat ik het heerlijk vond om er ook af en toe even uit te zijn en te genieten van de prachtige natuur en het strand, vond ik het ook heel leuk om wat meer van de omgeving te zien en meer perspectief te krijgen van de ligging van The Garden. Bovendien brachten deze uitstapjes de gelegenheid om uitgebreid \u00e9\u00e9n op \u00e9\u00e9n met verschillende bewoners te praten. Ik heb met velen lange gesprekken gevoerd over hoe zij hier terecht zijn gekomen, over Yogin\u00e2ms gedachtengoed en over hun levensweg. Dit was voor mij heel inspirerend en geestverruimend. Ik heb er veel van geleerd en ik vond het ook echt heel leuk en bijzonder om de bewoners zo goed te leren kennen. Iedereen is echt compleet anders, maar toch allemaal in \u00e9\u00e9n opzicht hetzelfde, en dat is hun verbondenheid met en inspiratie door Yogin\u00e2m en zijn manier van leven.<\/p>\n\n\n\n

Em vez de me preocupar com a m\u00e3o que aqui trouxe, fiquei muito impressionado. Van de verschillende plantensoorten, het leren eten en drogen van vijgen, het leren bakken zonder geraffineerde suikers (het bananenbrood en de frozen cheesecake met vijgen kan ik aan mijn bak repertoire toevoegen :-)), maar nog veel belangrijker, een manier van leven, waar ik eigenlijk altijd wel naar op zoek was, maar nooit kon vinden in mijn drukke studentenleven. Het leren stilzitten, bewustzijn in het moment, het waarderen van de stilte zonder gelijk weer op zoek te zijn naar afleiding en het leven in verbondenheid met alles om me heen. Graag wil ik nog \u00e9\u00e9n concreet voorbeeld delen van hoe het verblijf mij heeft gevormd.<\/p>\n\n\n\n

Ik kwam met veel vragen naar deze plek, in de hoop de meeste te beantwoorden. Na een maand tijd is echter geen enkele vraag beantwoord. Waar ik normaal gesproken heel erg gefrustreerd en gestrest hierover zou zijn, voel ik nu een ongekende rust en voel ik zelfs niet meer de noodzaak om elke vraag te beantwoorden. E\u00e9n vraag die het grootste was in mijn hoofd, is wat ik komend jaar ga doen met mijn leven. Ik kwam hier naar toe nadat ik alles in mijn leven had losgelaten. Ik had geen studie meer, geen baan en geen huis. Ik dacht, ik heb een maand de tijd om eruit te komen hoe ik mijn komend jaar ga invullen en welke stappen ik moet zetten, maar na deze maand had ik nog steeds vrij weinig duidelijk. Na vele meditaties bijgewoond te hebben, heel veel rondjes in de tuin en daarbuiten gelopen te hebben, de stilte van de natuur op te zoeken, zelf te mediteren en gesprekken te voeren met verschillende bewoners, werd het uiteindelijk ineens duidelijk voor me. Ik hoef het blijkbaar nog niet te weten, want anders wist ik het wel. Het komt wanneer het komt, in Asha. Gek hoe dat ineens zo'n grote rust, acceptatie en vertrouwen kan geven. O que \u00e9, \u00e9 o que \u00e9, como o que \u00e9. Dat accepteren geeft misschien nog wel meer rust dan op alles al antwoord en zekerheid denken te hebben. Deze plek heeft me dus niet gegeven waar ik naar verlangde, maar iets wat veel verder gaat dan mijn verlangen. Iets dat ik eigenlijk veel meer nodig bleek te hebben en waar ik achteraf gezien nog veel gelukkiger mee ben.<\/p>\n\n\n\n

Eenmaal terug in de auto op weg naar de luchthaven om weer naar huis te gaan, zat ik nog te grappen naar Hubertus dat het voelde alsof ik een maand in the middle of nowhere was verbleven. Hij antwoordde: \"Maar dat ben je toch ook?\" Toen ik eenmaal in het vliegtuig boven N\u00edjar vloog en The Garden zag liggen, besefte ik dat hij gelijk had. Een plek omringd door bergen en leegte die zich maar bleven uitstrekken. Een betere plek om rust te vinden en tot jezelf te komen kan ik niet bedenken. Oftewel, van harte aanbevolen om hier eens langs te komen. Het is een cadeautje voor jezelf!<\/p>\n\n\n\n

Ik wil graag de bewoners bedanken voor alle liefde, warmte en gastvrijheid die ik elke dag weer voelde. En voor het mogelijk maken van een plek als deze, waar ik heel graag weer naar terug kom.<\/p>\n\n\n\n

Lisanne<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lisanne partilha uma hist\u00f3ria sentida sobre a sua estadia no Jardim de N\u00e2m.<\/p>","protected":false},"author":8,"featured_media":9487,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_kad_post_transparent":"","_kad_post_title":"","_kad_post_layout":"","_kad_post_sidebar_id":"","_kad_post_content_style":"","_kad_post_vertical_padding":"","_kad_post_feature":"","_kad_post_feature_position":"","_kad_post_header":false,"_kad_post_footer":false,"_kad_post_classname":"","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-9455","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-personal-experiences"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9455","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9455"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9510,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9455\/revisions\/9510"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9487"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/pt\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}