{"id":9462,"date":"2025-08-10T07:35:16","date_gmt":"2025-08-10T05:35:16","guid":{"rendered":"https:\/\/nijar.org\/?p=9462"},"modified":"2025-08-10T11:12:48","modified_gmt":"2025-08-10T09:12:48","slug":"leven-in-de-tuin-van-nam-een-film-een-boek-en-een-verhaal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nijar.org\/nl\/leven-in-de-tuin-van-nam-een-film-een-boek-en-een-verhaal","title":{"rendered":"Leven in de Tuin van N\u00e2m: Een film, een boek en een verhaal"},"content":{"rendered":"

Nieuwsbrief N\u00edjar, augustus editie 2025<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Beste vrienden,<\/p>\n\n\n\n

In dit maandblad trakteren we je graag op verschillende ingangen tot de Tuin van N\u00e2m. Op het menu presenteren we drie smaken van N\u00e2mLiving. Niet als een vaste volgorde van gangen zoals in een Michelin-restaurant, maar meer als een combinatie van tapas waarvan je kunt genieten in welke volgorde je maar wilt. Elke vermelding opent een ander perspectief op het leven in de Tuin van N\u00e2m.<\/p>\n\n\n\n

De eerste inzending is een korte film, de tweede laat de tuin van de Tuin zien in zijn verscheidenheid en verzorging en de derde beschrijft wat er gebeurde met een jonge gast tijdens haar lange verblijf ervaring.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

N\u00e2mLiving - De film<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zoals vermeld in de februari editie van ons maandblad bezocht filmmaker Maarten van Vliet de Tuin van N\u00e2m gedurende 3 weken tijdens de wisseling van de jaren. Hij heeft zich niet alleen ingespannen om de Tuin vast te leggen in olieverfschilderijen, maar ook opnames gemaakt met het idee om er een korte film van te maken. Het eindresultaat is nu klaar en er is een hele, hele mooie film uit voortgekomen. Dus neem plaats en ervaar hoe hij het volgende vastlegde Leven in de Tuin van N\u00e2m<\/strong>:<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

N\u00e2mLiving - Bomen & Ethiek<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In de Tuin van N\u00e2m passen we dezelfde soort visie toe als bij de visie van Levende N\u00e2m. Leven in de Tuin is nauw verbonden met en zoveel mogelijk in harmonie met de natuur. De natuur zorgt voor zichzelf en wordt door ons gevoed. We observeren en overwegen voordat we actie ondernemen. We zoeken altijd naar een evenwicht tussen wat nodig is voor de fauna en wat de tuin zelf kan doen. Bijvoorbeeld: in dit semi-woestijnklimaat bouwen we langzaam een goede bodemleven op. Met een rijke en gezonde bodem zal alle beplanting goed gedijen. Na een aantal jaren zal het bodemleven voor zichzelf zorgen, maar in de eerste 8 -10 jaar is het goed om dit te ondersteunen. De tuin bevat nu meer dan 200 bomen en we volgen een regeneratieve, low-impact methode om de bodemvruchtbaarheid, watereffici\u00ebntie en biodiversiteit te bevorderen. Concluderend: we streven ernaar om met de natuur samen te werken, niet ertegen. Dat is nodig, vooral in dit uitdagende semi-aride mediterrane klimaat.<\/p>\n\n\n\n

Edwin heeft voor onze gasten een boekje gemaakt met een plattegrond van de tuin, de ins en outs van het verzorgen ervan en met een overzicht van de beplanting en functie in de Tuin van N\u00e2m. Als je wilt, kun je een kijkje nemen!<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Klik hier om het boekje te bekijken<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

N\u00e2mLiving - Een lang verblijf retraite<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een maand voor Maarten kwam Lisanne naar N\u00edjar om een uitgebreide reis naar Zuid-Amerika af te sluiten met een verblijf van 2 weken in de Tuin, nieuwsgierig hoe het zou zijn en zich realiserend dat een moment van stilte - tussen haar maandenlange avontuurlijke reizen en de terugkeer naar huis, naar haar familie in Nederland - een heel goed idee zou zijn. En dat was het ook, wat haar inspireerde om terug te keren, wat ze ook deed. Maar het seizoen was compleet anders. Deze keer bleef ze een maand en vulde haar winterse ervaring aan met een hoogzomer verblijf. Het was erg leuk om te zien hoe ze zich tijdens dit langere verblijf thuis voelde en haar weg vond. Ze verruilde ook een hectische en veeleisende periode voor het tegenovergestelde. Hoe ze dit heeft ervaren kun je lezen in het verhaal dat ze speciaal voor deze maand heeft geschreven. We hopen dat je het met plezier zult lezen!<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Naar \u00b4Een maand in de tuin van N\u00e2m\u00b4 klik hier<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Epiloog<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nicolas van Cusa - renaissance denker, bisschop en mysticus - schreef ooit dat de wereld echt kennen onmogelijk is. Het is als een schilder die een prachtig landschap schildert. Hij (of zij) kan de omgeving nooit helemaal vangen omdat hij zelf een integraal onderdeel is van het landschap dat hij schildert. Om de omgeving in beeld te brengen, moet hij zichzelf schilderen terwijl hij het landschap schildert. Maar zelfs als hij dat doet, ontsnapt zijn poging hem. Want hoe kan hij zichzelf schilderen, het landschap schilderen, het landschap schilderen ad infinitum. Daarom, schrijft Cusanus, is het absolute nooit volledig te bevatten, maar kan het worden benaderd door zich open te stellen voor een onkenbaar hiernamaals van waaruit de feitelijke ervaring plaatsvindt. Oneindig wijds, intiem dichtbij. Wat overblijft is ontzag en verwondering.<\/p>\n\n\n\n

We wensen je een fijne zomervakantie \ud83d\ude4f<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nieuwsbrief N\u00edjar, augustus editie 2025 Beste vrienden, In dit maandblad willen we jullie trakteren op verschillende ingangen in de Tuin van N\u00e2m. Op het menu presenteren we drie smaken van N\u00e2mLiving. Niet als een vaste volgorde van gangen zoals in een Michelin-restaurant, maar meer als een combinatie van tapas...<\/p>","protected":false},"author":8,"featured_media":9464,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_kad_post_transparent":"","_kad_post_title":"","_kad_post_layout":"","_kad_post_sidebar_id":"","_kad_post_content_style":"","_kad_post_vertical_padding":"","_kad_post_feature":"","_kad_post_feature_position":"","_kad_post_header":false,"_kad_post_footer":false,"_kad_post_classname":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-9462","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-the-monthly-journal"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9462","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9462"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9462\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9516,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9462\/revisions\/9516"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9464"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nijar.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}